FIETSEN: Blind Walls Gallery

Zondag, 15 augustus 2021. Om het aangename (etentje bij zoon Wytse en vriendin Miranda) met het nuttige te verenigen, komt Wytse met het voorstel om in Breda een deel van de ‘Blind Walls Gallery’ te fietsen.

In Nederland is tegenwoordig ‘lelijkheid’ troef volgens Baudet (waarom besteed ik weer aandacht aan hem?), en hij geeft daarbij het bizarre voorbeeld van de prachtige voormalige blauwe autokentekenplaat die door de foeilelijke gele plaat is vervangen. Dan ben je toch wel een echte ‘Oldtimer’. Hij had beter het voorbeeld kunnen geven van al die blinde, grauwe, grijze muren in de steden, die uitnodigen om beklad te worden, als fietsenstalling te dienen of – in het slechtste geval – als urinoir. Maar ja, dan had hij het ook moeten hebben over dat prachtige initiatief in Breda om op die blinde, grauwe, grijze muren Breda’s erfgoed zichtbaar te maken. Bijna honderd afbeeldingen inmiddels, door internationale kunstenaars, verspreid over de hele stad, die Breda’s geschiedenis, bijzondere verhalen of historische plaatsen belichten: een unieke combinatie van ‘street art’ met cultureel erfgoed. Een paar voorbeelden van deze tocht (met achtergrondinfo uit de folder), maar de beelden moeten natuurlijk voor zichzelf spreken.  

In 1544 organiseerde het stadsbestuur van Breda een Pinkstermaaltijd in het stadhuis, voor de geestelijkheid van de Grote Kerk: een copieuze maaltijd met veel vlees, kazen en wijn. De vegetarische kunstenaars hebben er een prachtig stilleven van gemaakt (zonder vlees).

Een ode wordt gebracht aan de heldhaftige burgemeester Montens en zijn gewapende burgerij tijdens de verovering van Breda door de Spanjaarden in 1581 tijdens de Tachtigjarige Oorlog: een leeuw van een burgemeester.

Een muur vertoont een ‘Kwatta’ meisje en een ‘Kwatta’ soldaatje, handelsmerk van de voormalige Bredase Kwatta chocolade fabriek, opgericht eind negentiende eeuw.

De Bredase komiek Abraham de Winter uit de negentiende eeuw kon goed imiteren. Hij wordt herdacht met een schildering van een andere goede imitator: de zanglijster.

Machinefabriek Backer & Rueb bouwde in Breda stoomlocomotieven (‘Backertje met huilogen’). Cornelis van Gogh, de veertien jaar jongere broer van Vincent, figureert in de wandschildering over dit bedrijf. Hij was een begenadigd technisch tekenaar en werkte een tijdje voor Backer & Rueb. Cornelis emigreerde als twintiger naar Zuid-Afrika, waar hij als ernstig zieke dertiger zelfmoord pleegde.

Ook Vincent krijgt uiteraard aandacht. In de Vincent van Goghstraat is schematisch een bloeiende aardappelplant geschilderd, een verwijzing naar zowel de ‘Aardappeleters’, als de voormalige akkers met aardappelen voor de bewoners van het nabij gelegen Katholieke Gasthuis.

Een prachtige schildering van een kind bepakt en bezakt refereert aan De Vlucht, de evacuatie van 50.000 Bredanaars in 1940, wat achteraf een overbodige actie bleek te zijn.

Een foto in het stadsarchief – twee buurmeisjes die boodschappen schrijven op een Poolse tank – vormde de inspiratie voor een wandschildering over de bevrijding van Breda op 29 oktober 1944.

In de wijk Tuinzigt is weinig stadsnatuur. Dan maar drie bedreigde vlinders – dagpauwoog, distelvlinder en tijmblauwtje – terugbrengen op een blinde muur van een flatgebouw.

Een raamschildering herinnert aan ‘De 148 van Breda’, naar analogie van ‘De vier van Breda’. Toen Beatrix in 1981 koninginnedag zou komen vieren in Breda en de burgemeester ordeverstoringen verwachtte, werden op de vroege ochtend van 30 april 148 ‘verdachten’ preventief opgepakt en een dag opgesloten.

De eerste buitenlandse ‘Thaibokser van het jaar’ was Bredanaar Ramon ‘The Diamond’ Dekkers. Je ziet in de schildering bokshandschoenen, een Thaise bloemenkrans en een diamant. Dekkers overleed tijdens het trainen op zijn fiets op 43-jarige leeftijd.

Op de BUAS (Breda University of Applied Sciences), voorheen de NHTV (Nationale Hogeschool voor Toerisme en Verkeer), waar Wytse zijn verkeersopleiding heeft genoten, is een gebouw versierd met een ‘Keycord’, een krachtig symbool voor de sector ’Vrije tijd & Festiviteiten’.

‘Het komt allemaal wel goed, zo niet dan toch’ is de tekst op allerlei handzeep- en ontsmettingspompjes op een wand die doet denken aan de reclamewand van een supermarkt. Een subtiele verwijzing naar de strijd tegen Covid-19.

Het lukt niet om de hele geplande ronde af te maken, maar de laatste die we tegenkomen vormt wel een waardige afsluiting, diepzinnig in zijn eenvoud. Een afbeelding van het bekende wieltje op je mobiel als hij aan het laden is, met de tekst: ‘Loading street art…’. We zien tegenwoordig meer kunst via ‘social media’ dan in het echie.

 

[Beeldverhaal: https://www.jansiemonsma.nl/450356031]

 

Gepost: 27 Augustus 2021

 

Blind Walls Gallery op de fiets (20 km)