WANDELEN: De Glind

De Glind is een klein dorp in de gemeente Barneveld, gelegen vlakbij Achterveld en Leusden, bijna op de provinciegrens van Gelderland en Utrecht. Ik ben er een paar keer doorheen gereden met de auto, me niet bewust van het bijzondere karakter.

Het kleine buurtschap De Glind kreeg rond 1900 een bijzondere functie door toedoen van dominee R.J.W. Rudolph (1862–1914). Hij kocht grond op waar nieuwe bewoners zich konden vestigen op voorwaarde dat zij enkele uithuisgeplaatste kinderen in hun gezin zouden opnemen. Zo ontstond ‘Jeugddorp’ De Glind, waar momenteel ongeveer vijfentwintig van de honderdveertig woningen een gezinshuis herbergen.

Het doet me sterk denken aan het ontstaan van Hoenderloo, toen dominee O.G. Heldring (1804–1876) in 1839 op de Veluwe een buurtschap van armoedzaaiers tegenkwam in plaggenhutten. Hij liet er voorzieningen aanleggen en een gesticht voor kansarme jongeren, de voorloper van de huidige Hoenderloo Groep (‘Hoenderloo’. In: Siem Sing a Song, 2020).

Ik start op dinsdag, 8 juni 2021, in het centrum van De Glind bij Dorpshuis Glindster aan de Rudolphlaan. Op de rotonde een kleine muziektent (groot genoeg voor een solist) met ‘bokjespringende’ kinderen op het dak en de beeltenis van dominee Rudolph tegen de balustrade.

Iets ten westen van het dorp betreed ik de bossen van Landgoed De Boom, een creatie van de familie De Beaufort die vele sporen in deze regio heeft achtergelaten. ‘De Boom’ schijnt overigens te verwijzen naar een verdwenen boom die fungeerde als mededelingenzuil voor de gemeente.

De bodem is meteen bedekt met een mat van bloeiend dalkruid met ertussen enkele forse exemplaren van de salomonszegel. Een zanglijster zingt uit volle borst. Daar heeft hij alle reden toe want het bos bevat veel lijsterbes, overigens nog zonder bessen. Kamperfoelie klimt – bijna bloeiend – in de buren omhoog, langs de paden groeit vingerhoedskruid, maar meest opvallend in de ondergroei is de adelaarsvaren die in slagorde staat aangetreden, klaar om de rest van het bos te veroveren. Braamstruiken vernoem ik normaliter niet, maar nu vallen ze extra op omdat ze in volle bloei staan.

Het is in het bos een kakofonie van vogelgeluiden. Ik had me voorgenomen om met mijn vogelgeluiden app enige orde in de chaos van de zangvogeltjes te scheppen. De app hoort (afgezien van de tjiftjaf en de vink) de zwartkop, roodborst, en de winterkoning. Wanneer ik weer een zwartkop denk te horen, blijkt het de roodborst te zijn. Er is geen beginnen aan, ik moet op cursus.

Ik word er in mijn zomertenue hardhandig aan herinnerd dat ‘muggenspul’ weer tot de standaard uitrusting van mijn rugzak moet gaan behoren.

Van verre hoor ik kikkers luid kwaken en kom bij een mooi naamloos ven, bedekt met waterlelie en fonteinkruid. Groene kikkers met hun uitwendige blaaskaken proberen een orgie te beginnen. Even later steekt vlak voor mijn neus een ree het pad over.

Via een broekbos, waar de koekoek roept en de Gelderse roos bloeit, bereik ik Hoeve Groot Zandbrink, een groen activiteitencentrum. Bij de jonge gewassen op het veld staan bordjes: aardappel, vlas, boekweit, rogge, gerst, haver, tarwe, bijenbrood (vandaar die bijenkasten) en voederbiet. Het nachthok van de kippen is ‘B&B Toktok’ gedoopt.

Ik kom opnieuw door een stukje bos waar de halfparasiet hengel met zijn gele bloempjes in grote hoeveelheden langs het pad groeit. Hengel parasiteert vooral op eik en berk, maar ook op bosbes. Er staat hier wat rode bosbes in z’n buurt.

Ik bereik het dal van de Modderbeek. Eerst een eindje over het schouwpad langs een sloot die het dal begrenst. Een jong haasje rent blindelings op me af, maar na een ‘levensteken’ mijnerzijds ook weer even hard de andere kant op. Hopplanten klimmen ongevraagd omhoog in alles wat ze kunnen vastgrijpen. Bij een luxe villa is in een uithoek van de tuin een zwaluwtil geplaatst, een parasolachtig afdak met een aantal voorgefabriceerde nesten. Dit om de bedreigde huiszwaluw een steuntje in de rug te geven. Er is echter geen zwaluw te bekennen, zelfs geen zwaluwpoepje. De kunstmatige nesten zijn waarschijnlijk niet van het juiste materiaal geboetseerd. Het geheel lijkt trouwens wel op een UFO ofwel een UAP (Unidentified Aerial Phenomenon), en daarin zou ik me ook niet willen voortplanten. 

Vervolgens een mooi lang graspad langs de meanderende Modderbeek. Er zijn twee grote bekencomplexen die vanaf het Veluwemassief de Gelderse Vallei instromen en afwateren op het Valleikanaal, de Lunterse beken en de Barneveldse beken. De Modderbeek is de meest zuidelijke van de Barneveldse beken. Terwijl ik op een bankje geniet van het uitzicht en mijn broodtrommeltje, verstoort achter mij een boer de rust met zijn tractor tijdens het keren van het gemaaide gras, en luidt de kerk van de katholieke enclave Achterveld het Angelus: het is twaalf uur.

De Modderbeek is hier en daar behoorlijk dichtgegroeid met onder andere gele waterkers in volle bloei. Er is momenteel weinig stroming. Tussen de akkerrestanten – bijenbrood en lupine – groeit op het graspad heel veel lidrus met de sporenaar in top. Werd ik op mijn laatste wandeling bij Alblasserdam belaagd door enkele nijdige grutto’s, hier zijn het kieviten die als kamikaze piloten langs me heen scheren, hoezeer ik ook roep dat ze niks te vrezen hebben. De afsluitende hekken van het dal zijn af en toe versierd met kleurrijke metalen figuren, gemaakt van afval. Een voorproefje van de ‘boerengekkigheid,’ die nog komen gaat.

Dan volgt het enige lange stuk asfalt van deze prachtige landelijke route, de Helweg! Bij de Hoge Schuur begint het Glindhorster klompenpad. Het eerste deel van dit pad tot aan de Postweg is het Melissenpad, vernoemd naar boer Appie die kunstzinnige creaties van oude landbouwtroep heeft gefabriceerd. Helemaal aan het begin staat de stalen boerin ‘Trien’, met een gleuf waarin je een financiële bijdrage kunt storten. Aan het eind staat stalen boer ‘Appie’, ook al met een gleuf, voor het geval je de gleuf van ‘Trien’ ongemerkt bent gepasseerd.

Verderop langs het Glindhorsterpad kom ik nog twee verhaalpalen tegen met wijsheden die je tot nadenken stemmen. Zoals het ‘beeld’ van de twee wolven in ieder mens, de één goedaardig, de ander kwaadaardig. Ze zijn continu met elkaar in gevecht. “Wie wint er?” Wijze opa antwoordt: “Degene die je voedt!

Nog een mooi schelpenpad langs enkele vennen – Lago di Glind – met bloemrijke oevers vol margriet, korenbloem, klaproos, echte koekoeksbloem, rolklaver en knoopkruid. Mijn vogelgeluiden app registreert nog de kleine karekiet, de grasmus en de rietzanger.

Vervolgens langs heemtuin De Glinstertuin en kwekerij Très Jolie van kleinfruit (frambozen, bessen) en een grote manege. De uithuisgeplaatste jongeren hebben weinig te klagen in de Glind. 

 

[Beeldverhaal: https://www.jansiemonsma.nl/449737119]       

 

Gepost: 18 Juni 2021  

 

Mooisteroutes.nl: Boerengekkigheidjes (15 km).