SELFIES: Redders in nood

Toen ik tijdens een recente wandeling op de Ubbergse Heuvelrug op het hoogste punt van de Duivelsberg stond, met uitzicht op het Wylermeer, moest ik denken aan de bijzondere verhalen van neef Jan en partner Yvonne. Enkele decennia geleden exploiteerden zij een bloemenkraam op het Keizer Karelplein in Nijmegen, en woonden net over de grens in het Duitse Wyler.

Ik laat henzelf aan het woord. 

Jan

“De dag liep al ten einde, het was beestachtig koud. Wij zaten met vrienden en onze kleine kinderen na een dagje winterpret lekker voor de kachel te dampen. Ik hoorde zeer in de verte iets wat op roepen leek. Wel bijzonder, want de anderen hoorden niets door onze luidruchtige kinderen.

Ik ging samen met een vriend uit het gezelschap in het schemerdonker op onderzoek uit richting het hulpgeroep. Een man was tijdens het schaatsen op het Wylermeer door het ijs gezakt en kon er niet zelfstandig uitklimmen.

We hebben snel een ladder, touwen en dekens gehaald. Het lukt om de man op het droge te krijgen. Direct bij ons thuis in zijn adamskostuum onder de warme douche gezet, met hulp en bekijks van de kinderen (en de dames).

Brandweer en politie waren inmiddels gearriveerd, maar de klus was al geklaard. Toen pas hoorden we dat ik een pastoor uit de regio Groesbeek had gered. Als we dat eerder hadden geweten dan hadden we hem onder de douche wat meer privacy gegund, maar hij kon er zelf wel om lachen. Nou, mijn papkommetje staat daar boven wel klaar.”    

Yvonne

“Ik ging met mijn (grote) honden joggen op de Duivelsberg op een zondag om zeven uur ’s ochtends bij een temperatuur van min twaalf. Ik was uiteraard de enige idioot buiten op dit vroege en donkere tijdstip.

Van huis rende ik via landweggetjes naar de Duivelsberg. Daar vond ik in de bossen een vrouw die voorover tussen de bladeren van het pad lag. Op blote voeten en in pyjama. Ik dacht dat ze dood was, ze was spierwit, maar had nog pols.

Mijn Drentse Patrijshonden waren zeer goed afgericht (hadden hiervoor zelfs prijzen gewonnen). Ik heb de honden tegen haar aan laten liggen om warmte te genereren. Die bleven op commando netjes liggen, zodat ik hulp kon gaan halen.

In het Pannenkoekenhuis De Duivelsberg was de eigenaar al bezig met de voorbereidingen voor een drukke dag. Ik klopte aan voor hulp. De politie werd gebeld, was snel ter plaatse. Een ambulance werd opgeroepen.

Die avond kwam de politie thuis vertellen dat de vrouw in verwarde toestand van huis was weggelopen en de gehele nacht in die ijzige kou had rondgedwaald tot ze de inzinking kreeg op de plaats waar ik haar vond. Het was kantje boord. Ze was al onder de dertig graden lichaamstemperatuur en in levensgevaar. Ze heeft het gered, zelfs zonder blijvende schade, dankzij haar forse postuur (veel lichaamsvet) en de hulp van mijn brave honden. Als ze er nog een uur langer had gelegen, was het anders afgelopen.

Wat betreft joggen in alle vroegte bij duisternis en vrieskou? De morgenstond heeft goud in de mond!”

 

Gepost: 27 November 2019