FIETSEN: Overijssels Kanaal 2

De fietstocht langs het Overijssels Kanaal, traject Zwolle–Lemelerveld–Vroomshoop, is zo goed bevallen, dat ik het zijtraject Lemelerveld–Raalte–Deventer ook wel eens nader wil bekijken. De delen Zwolle–Vroomshoop en Lemelerveld–Raalte werden in 1964 voor de binnenvaart gesloten, onrendabel door de concurrentie van het Twentekanaal. De Gemeente Raalte heeft sluiting van het traject Raalte–Deventer tot 1988 kunnen tegenhouden.

Ik parkeer op maandag, 4 mei 2020, in de buitenwijken van Deventer, bij Station Colmschate, en zit snel langs het kanaal. Op de oostelijke oever ligt een verhoogde oeverwal, ik neem aan een gevolg van het betere handmatige graafwerk zo’n honderdvijftig jaar geleden (1858). Op de oeverwal ligt een mooi fietspad, maar je kunt ook afwisselen met het onverharde pad vlak langs het water. Ik passeer een aantal antieke ophaalbruggen uit betere tijden, nu meestal terzijde gestaan door een lage vaste brug die het kanaal veroordeelt tot piepkleine bootjes. Hoewel, ik lees dat de meeste ophaalbruggen tweedehandsjes waren die vanwege de lage rentabiliteit van het kanaal elders in het land werden opgekocht. Er is ook geen spoor van industrie langs het kanaal. Gelukkig maar!

De natuur zet steeds weer zijn volgende stapjes, hoewel ik verbaasd sta nog volop bloeiend groot hoefblad en oeverzegge te zien. Maar de krentenboompjes zijn zeker uitgebloeid en vallen niet meer zo op. Des te opvallender zijn nu de goudgele brem en de melkwitte of bleekroze meidoorn. In de berm klaprozen en stinkende gouwe (je zou niet zeggen dat dat verwante soorten zijn). En de vlinderbloemige wikke’s komen opzetten. Veel ooievaarsbek ook. Een pluk grote muur, maar vooral veel verwante akkerhoornbloem. Een aalbesstruik heeft al onrijpe bessen, en een enkele kamperfoelie vertoont bloemknoppen.

Het heeft een beetje geregend vannacht, en dan komen de naaktslakken zonnen op het drogere asfalt. Maar alle zegen komt van boven. Ik voel een ‘klodder’ op mijn hoofd vallen, gelukkig van een niet al te grote vogel. In het water duiken de aalscholvers naar vis en geven futen duik-les aan hun jongen.

Midden in de weilanden staan enkele opvallende vakantiewoningen, ‘grondulows’ geheten. Ze lijken helemaal van hout met een grasdak. Een veredelde plaggenhut. Ze horen bij ‘Koe in de kost’, vakantie bij de boer inclusief je eigen knuffelkoe, die aanschuift bij het ontbijt voor een beker karnemelk.

Ik verlaat het kanaal via het Bleerspad naar Heeten. Langs de sloot heel veel dotterbloem en in de bloemrijke berm ernaast vooral grote plukken dagkoekoeksbloem. Nadat in 2016 langs het pad resten van een Duitse V1 raket zijn uitgegraven, is er waarschijnlijk een extra zaadmengseltje uitgestrooid.

De vlaggen in Heeten hangen halfstok, veel vlaggen. Het is een bijzondere 4 mei. We mogen de hele dag halfstok-vlaggen, in plaats van alleen vanavond, omdat we zo beperkt zijn in ons doen en laten.   

Ik fiets even een eindje terug richting Deventer. Naar Zalencomplex Reimink, waar in 2013 de tweede grote familiereünie plaats vond. Fysiek kon ik er niet bij zijn, maar wel met het lied ‘Zesendertig kleinkinderen’ van Nikkelen Nelis de Straatzanger (In: It giet oan!, 2016).

In het centrum van Heeten een standbeeld van twee pony’s. Ik verbaasde me al over het grote aantal pony’s dat ik onderweg moest passeren. Allemaal op weg naar de jaarlijkse Ponymarkt van Heeten (in september!).

Sinds ik weet hoe onkruid ‘gewone raket’ eruitziet, zie ik overal gewone raket, ook daar waar de V1 resten zijn gevonden.

Van Heeten maak ik een mooie landelijke lus naar Mariënheem en Raalte, met enkele opvallende zaken. Allereerst de eigenaar van een prachtig gazon, die ‘Pas op, Zachte berm’ heeft gevisualiseerd door een fiets in te graven, waarvan alleen het stuur en het zadel boven de grasmat uitsteken. En dan al die eiken met een brede band zwart plastic om de stam in plaats van het rood-witte waarschuwingslint ‘Eikenprocessierups’. Zijn deze bomen misschien preventief behandeld om de rupsen te weren?

Ik neem twee mij onbekende plantjes mee om thuis nader te bekijken. Voor mij de eerste kennismaking met hopklaver en gewoon nagelkruid.     

Op enkele plekken doet de Actiegroep ‘Patrijs van Salland’ aan biotoop verbetering door zadenrijke veldjes aan te leggen, uiteraard ten behoeve van soortgenoten, maar de uitgestorven Sallandse korhoender is ook meer dan welkom.

Aan de rand van een weiland is een schelpenpad aangelegd met een bankje en een bordje ‘Panorama Salland’. Het duurt even voor ik door heb dat het hier gaat om het weidse uitzicht, en dat de plek uitgekozen en aangelegd is door de Schildersclub Mariënheem om lekker te gaan landschap schilderen.

Ik verdwaal even in het centrum van Raalte, en sta verbaasd dat – net als in Markelo – het centrum wordt overschaduwd door een enorme veevoederfabriek. Ik passeer de Plaskerk, die dateert uit de vroege Middeleeuwen, maar ik bewaar mijn overtollig vocht voor het Overijssels Kanaal. Eerst een stuk op de westelijke, vervolgens op de oostelijke oever. Maar uiteindelijk moet ik wel weer naar de overkant en maak dankbaar gebruik van het trekpontje Heeten.

Op een enorm aspergeveld is om de zoveel ruggen er eentje ontdaan van het zwarte plastic. De aspergeplanten zijn al behoorlijk hoog aan het doorgroeien. Waarschijnlijk worden op een klein deel van de ruggen groene asperges geoogst in plaats van het witte goud.

In Diepenveen zijn op een rugbyveld de doelpalen helemaal ingepakt in zwart plastic. Ook voorbehandeld zeker tegen de eikenprocessierups.  

Op het pleintje voor een oude kerk in de buitenwijken van Deventer staan enkele kolossale boeddhistische en hindoeïstische beelden. De Johannes Vianneykerk – een Rijksmonument – is sinds 2016 gesloten voor de katholieke eredienst. Een handelaar in Aziatische Kunst zag zijn kans schoon, en heeft het sfeervolle interieur volgepropt met beelden van Boeddha, Ganesha, Rama, Shiva, Lakshmi & Co. Ik weet niet waarom ik toch een beetje geschokt ben.

Dit is de tijd dat de invasieve Japanse duizendknoop zich alom manifesteert in het landschap. Vandaag is de allereerste keer dat ik een gemeentewerker actief bezig zie om de plant uit te roeien. Het is en blijft een mooie plant, maar hou ‘m wel binnen z’n perkje.       

        

Gepost: 22 Mei 2020

 

Fietsknooppunten: 13, 85, 86, 87, 89, 79, 70, 92, 93, 39, 52, 37, 12, 90, 91, 19, 71, 76, 81, 80, 82, 65, 64, 62, 43, 13 (60 km)