FIETSEN: Zundert

Vriend Jan uit Breda heeft een pareltje van een fietstocht uitgestippeld in het stroomgebied van de Weerijs en de Mark, twee riviertjes die in België ontspringen en uitmonden in de Singel van Breda. Aanleiding is het voorbereidende werk dat gedaan wordt in de omgeving van Zundert (a/d Weerijs) voor het grootste Dahlia Corso ter wereld op zondag 1 september.

Vrijdag, 23 augustus 2019, gaan we op pad vanaf het punt waar de Weerijs eindigt in de Singel. De Weerijs was tot voor kort slechts toegankelijk via een zogenaamd Olifantspad, een door regelmatig gebruik spontaan ontstaan voetpad. Recentelijk is er een fietspad van gemaakt, met een hele serie nieuwe fietsknooppunten.

De Weerijs heeft vele haarden van gele plomp, watergentiaan en waterlelie. We rijden een stuk langs de westkant van het Mastbos. Daarna open velden waar we op zeker moment fietsen door een opvallende haag van manshoog onkruid, aan de ene kant melganzevoet en aan de andere kant Canadese fijnstraal.

We verlaten de Weerijs om ffff door Effen te fietsen, en vervolgens door de Krabbebossen. Jeugdzorg instellingen zijn in het nieuws vanwege grote financiële zorgen; de Brabantse instelling Juzt, met een prachtlocatie in de Krabbebossen, moet zijn deuren sluiten. Iets verder ligt de beruchte Oranjecamping, die door de burgemeester van Zundert is opgeheven en hermetisch afgesloten. Volgens vriend Jan is sindsdien het aantal inbraken in zijn woonbuurt drastisch gedaald. 

Wij fietsen naast elkaar Rijsbergen binnen. De snelheidsindicator aan de rand van de bebouwde kom ziet onze vier fietswielen aan voor een auto: ‘16 km/uur. Dank u!’ We vinden het eerste bordje ‘Bloemenveld’ en wandelen met eigenaar Frank door zijn dahliavelden. De snit van vandaag is net klaar. Na het weekend begint de pluk voor de praalwagen van Buurtschap Rijsbergen met als thema ‘Het Rif’. De dahlia’s hebben alle kleuren van de regenboog en verschillende afmetingen. Dahlia cultivar ‘Henry’ is nogal kort en heet bij de plukkers dan ook dahlia ‘Hernia’.

De dahlia knollen worden geoogst in oktober en uitgeplant rond Koningsdag eind april. De snit van bloemen begint half juli en gaat door tot het Corso begin september.

We passeren tussen Rijsbergen en Zundert een enorme kwekerij van opgebonden struiken in kaarsrechte rijen, kunstmatig geïrrigeerd en gevoed. Omdat er geen fruit aan zit vragen we aan de werklui wat hier geteeld wordt. ‘Framboos’ is het enige Nederlandse woord dat de Roemenen geleerd hebben. De productie van framboos in ons land is zeer beperkt, en gezien dit areaal neemt deze kweker een aanzienlijk deel van de totale Nederlandse productie voor zijn rekening. Ook aardbei is in dit gebied een belangrijke teelt.

We komen nieuwe velden met dahlia tegen. Meestal liggen er velden met afrikaantjes in de buurt. Afrikaantjes worden waarschijnlijk in rotatie met dahlia geteeld om bodemmoeheid door aaltjes te voorkomen.   

In de Buurtschappen Laarheide en Tiggelaar bezoeken we de constructietenten van de praalwagens, enorme vierkante tenten van wel tien meter hoog, met binnenin steigers om bij de hogere delen van de praalwagen te komen. Een maquette staat meestal uitgestald op een tafel, van ‘Rimpels’ (vier koppen met ouderdomsrimpels) tot ‘Vikings’ (een complete vloot van Vikingschepen).

We bereiken Zundert, en zouden door het Corso bijna vergeten dat Vincent van Gogh in Zundert is geboren op 30 maart 1853. Zijn geboortehuis, tegenover het statige stadhuis, is een klein museum. Langs het Van Gogh wandelpad ligt ook het kleine kerkje waar zijn vader dominee was. Op de begraafplaats bij het kerkje liggen zowel vader van Gogh als broer Theo begraven. Overal zinnen uit de brieven van Van Gogh aan broer Theo, zoals op de sokkel van het beeld van Zadkine op het pleintje voor het kerkje.

In de constructietent van Buurtschap Molenstraat bouwt men aan de praalwagen ‘Sokpoppen’, u weet wel, met die bolle uitpuilende ogen.

We steken ergens de Nederlands-Belgische grens over, maar hebben geen idee waar of wanneer. Een bordje ‘Waddisda?’ bij een aspergeveld voelt Belgisch aan. De QR code spreekt in elk geval Vlaams.

De Weerijs of Kleine Aa wordt steeds kleiner en het wordt tijd dat we bij het Belgische Loenhout oversteken naar het stroomgebied van de Mark. Mooie rustige landweggetjes in België, dat wel, maar er gebeurt zo weinig en er is zo weinig te zien. We ontwijken het grote industriegebied van Hazeldonk en bereiken de Mark. Meteen weer leven in de brouwerij op de oevers en in het water. Niet alleen meerkoeten, maar heel veel waterhoentjes. En het is de bloeitijd van de reuzenbalsemien, die we vandaag heel veel hebben gezien.   

Bij grensplaats Meersel-Dreef drinken we wat in het café van de Paters Kapucijnen, tegenover het Maria Park, compleet met Lourdes Grot. Dezer dagen is er speciale aandacht voor Pater Pio, een Italiaanse Kapucijner Pater die recentelijk (2002) heilig is verklaard. In het Maria Park staat zijn beeltenis.

Langs de Mark liggen op regelmatige afstand keien met een zinsnede uit de brieven van Van Gogh. Het fenomeen wordt volledig uitgemolken. We zien de Mark in de Singel van Breda verdwijnen, waar hij overigens aan de noordkant weer tevoorschijn komt en verder stroomt als Mark, en nog verderop als Dintel om uit te monden in het Volkerak bij Dinteloord.

Mooie tocht, Jan, maar je bent een fietsbeul, om mij op mijn zeventigste op zeventig kilometer te trakteren. Zondag 1 september zien we elkaar bij het Corso in Zundert. Dan trakteer ík op dahlia knollen!

 

Gepost: 28 Augustus 2019

 

Knooppunten: 31, 28, 22, 20, 15, 18, 12, 04, 03, 64, 65, 47, 56, 90, 95, 94, 51, 30, 13, 14, 31, 43, 41, 36, 83, 82, 30, 31 (70 km)