WANDELEN: Keent

Als uitvloeisel van mijn fietstocht in het Land van Ravenstein, vandaag een struintocht bij Keent, een buurtschap op een ‘eiland’ binnen een oude meander van de Maas.

Tot 1938 lag Keent op de rechteroever van de Maas in Gelderland vlakbij Balgoy, nu op de linkeroever in Noord-Brabant. Dit door kanalisatie van de Maas. In het kader van waterberging en goede doorstroming, heeft men echter het grootste deel van de oude gedempte Maasbedding weer uitgegraven.

Er zijn twee toegangswegen naar Keent, één via een brug over de oude Maasarm bij Overlangel, en een weggetje een kilometer oostelijker, daar waar de uitgegraven Maasarm eindigt.

Op woensdag, 18 december 2019, maak ik een wandeling op dit quasi-eiland van zo’n dikke driehonderd hectare. Bij de brug hokken honderden meerkoeten samen, om de moed erin te houden tijdens de koude, donkere wintermaanden. Het eiland Keent is grotendeels een open vlakte, kort gehouden door grote aantallen taurossen, vooral stieren. Prachtige dieren, meestal zwart met een bruine streep midden op de rug en een bruin toupetje op het voorhoofd. Flinke hoorns ook, best ontzagwekkend. Alle bordjes melden: ‘Ik ben wel lief, maar houd afstand’. Ik kom een grote kudde tegen wanneer ik richting de open verbinding met de Maas wandel. Ik loop toch maar een stukje om, nog een beetje onder de indruk.        

De weinige bomen die er staan zijn vooral essen, herkenbaar aan de pikzwarte knoppen. Ertussen een kardinaalsmuts. In het gras bloeien her en der kamille, madelief en bezemkruiskruid. Hoewel hier geen turbo-gras groeit, maar gras met kruidachtige ‘verontreiniging’, produceren de taurossen geen stevige vlaaien, maar net zulke vieze, natte hatseflatsen als turbo-koeien.

Hazen trekken af en toe een sprintje. Wanneer ik een water barrière tegenkom, moet ik even klauteren bij een sluisje en haal mijn hand lelijk open aan prikkeldraad. Het bloedt als een rund, maar de taurossen tonen geen empathie.

In de groene vlakte ligt iets wits: een dode zwaan die deels ontmanteld is. Op enige afstand een partij veren die laat zien dat er een gevecht aan vooraf is gegaan.

Ik verlaat het eiland via de tweede doorgang en volg de Maasarm aan de buitenkant, onderaan de Maasdijk. Wanneer ik een paar taurossen wil fotograferen in een decor van lisdodden, zetten ze het op een lopen. Nu ben ik eindelijk overtuigd dat ze geen kwaad in de zin hebben.

Er zijn enkele wintergasten gearriveerd. Tussen de meerkoeten zwemmen twee witte woerden van het nonnetje, ofwel de kleine zaagbek. En enkele roodhalsfuten duiken er lustig op los. De grote groepen grauwe en Canadese ganzen zijn erg onrustig en verplaatsen zich al met veel lawaai wanneer ik nog een stipje aan de horizon ben. Een zonnetje breekt door. Daardoor is de grote groep kuifeenden – de mannetjes met hun witte flanken – net flikkerende kerstversiering op het water.

Ik ben weer terug op mijn startpunt bij de brug. Een torenvalk hangt boven mijn auto, maar ik hoop niet dat er iets eetbaars in de auto rondloopt.

Over de brug ga ik nogmaals het eiland op, maar sla nu rechtsaf. Langs de voormalige airstrip. Vóór de oorlog was de grasbaan in de uiterwaarden van de Maas af en toe in gebruik voor vliegshows, maar tijdens Operatie Market Garden is-ie een paar maanden intensief gebruikt voor de aanvoer van materieel.

De geasfalteerde fietspaden zijn door de taurossen danig met hatseflatsen vervuild. Een sneeuwschuiver zou hier uitkomst bieden. De enige struik die aan de aandacht van de taurossen ontsnapt is de stekelige meidoorn. Een biotoop voor groepen kramsvogels en koperwieken.

Een paar patrijzen vliegen op. Op een omgeploegde akker zit een grote groep kieviten. Terwijl ik toekijk kiezen ze het luchtruim en vliegen enkele rondjes zodat iedereen kan aansluiten. Daarna nog een paar rondjes om hoogte te winnen, en… weg zijn ze naar warmere oorden.

Ik wandel door het hoger gelegen buurtschap Keent, bestaande uit enkele boerderijen en woonhuizen. Er is een informatiepunt van het Brabants Landschap en van de Stichting Taurus. Hier kun je vlees kopen van geruimde taurossen, aangeprezen als wildrundvlees uit de ‘Serengeti aan de Maas’.     

 

Gepost: 5 Januari 2020

 

Struinen op Keent (13 km)