SELFIES: Costa Rica – Lang Parkeren

Na een onfortuinlijke start (waarover later meer) en een boeiende rondreis door Costa Rica (waarover later veel meer) wacht Marita en mij een onaangename verrassing na terugkeer op Schiphol.

De terugreis van San José naar Amsterdam verloopt overigens voorspoedig, opnieuw met een overstap in Houston, Texas. Gelukkig hebben we nu wel voldoende overstaptijd, want het lukt die Amerikanen om ons twee en een half uur in eindeloze rijen te laten schuifelen op de George Bush International Airport, alleen maar om ons de VS in en meteen weer uit te jagen, terwijl we slechts ‘transit’ zijn. Blijkbaar vertrouwen ze de ‘security check’ van de handbagage in andere landen niet en willen ze alle ‘transit’ passagiers opnieuw onderhanden nemen. Bovendien brengt het geld in het laatje (ESTA). Een andere mogelijkheid is dat ‘Big Tech’ bezig is om – met hulp van de Amerikaanse Overheid – een database aan te leggen met de foto’s en vingerafdrukken van alle wereldburgers. ‘Big Brother is watching you’! En wij maar klagen over de Chinezen!

Bij de bagageband op Schiphol nemen we afscheid van elkaar. Een bijzondere groep deelnemers, zonder grote ego’s of andere zonderlingen. Gedisciplineerd, zodat we nergens op een achterblijver zonder tijdsbesef hebben hoeven wachten.

Marita en ik zoeken de auto op die we op ‘Lang Parkeren’ hebben achtergelaten (P40, Rij 260). Twee maanden geleden is onze twintig jaar oude Opel Zafira, waar ik zeer aan gehecht was, ingeruild voor een jonger exemplaar (zie S656: ‘Zafira is dood, leve Zafira’). Deze nieuwe ‘oude’ Zafira heeft met ons nog maar een paar honderd kilometer gereden en diende veilig te worden geparkeerd tijdens onze afwezigheid.

We schrikken ons het leplazarus bij het naderen van de auto! Alle vier zijramen lijken verdwenen en de gapende openingen zijn door de beveiliging met plastic afgeplakt. Er ligt geen glas rond de auto en er is niets uit de auto ontvreemd. Wie is er nu geïnteresseerd in vier zijramen van een oude Zafira? Bovendien is er camera bewaking!

Ik maak voorzichtig een deel van het plastic los en steek de autosleutel in het contact. Verrek, het linker achterraam komt gewoon naar boven. Nondeju, de andere ramen ook. We staan voor een raadsel. Wie heeft die vier ramen zonder onze sleutel in het contact opengezet en waarom?

We spreken een bewaker aan op het gebeurde en die bevestigt dat zij de open ramen hebben ontdekt en afgeplakt. Tsja, ze weten uit ervaring dat er per ongeluk wel eens een raam open blijft staan, maar alle vier? Dat hebben ze nog nooit meegemaakt.

Plotseling krijgt de bewaker een ingeving op basis van zijn eigen autosleutel. Als hij de deuren van zijn auto op afstand wil ontgrendelen, maar (te) lang op het ontgrendelknopje drukt, gaan niet alleen alle vier deuren maar ook de bijbehorende ramen open. Drukt hij lang op het vergrendelknopje, dan gaan alle deuren en zijramen weer netjes dicht.

We proberen het uit met onze autosleutel. En ja hoor, bij lang drukken gaan alle vier ramen netjes open en dicht. Een nieuwe eigenschap van de ‘moderne’ autosleutel, waar ik geen weet van had. Dat hoefde je bij onze vorige Zafira niet te proberen. Bovendien ontgaat me het nut van dit nieuwe ‘snufje’, tenzij je uit luiheid de auto verlaat zonder de ramen te controleren. Ja, dan kun je die op afstand met één (lange) druk op de knop sluiten.

In reconstructie besef ik nu wat er gebeurd moet zijn. Op zaterdag, 7 maart, na het weglopen met de koffers, ben ik nog even een eindje teruggelopen, omdat ik twijfelde of ik de auto wel had vergrendeld. Ik moet toen op een tiental meters van de auto te lang op het ontgrendelknopje en te kort op het vergrendelknopje hebben geduwd. De auto heeft daardoor twee en een halve week met open, maar afgeplakte ramen op ‘Lang Parkeren’ gestaan.

Gelukkig heeft het de betreffende periode weinig geregend, anders was onze allerliefste Zafira verdronken. 

Gepost: 29 Maart 2026